Αιμορροΐδες: μια σύγχρονη «δυτική» νόσος

Γράφει η Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Η νόσος των αιμορροΐδων προσβάλλει πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα του δυτικού κόσμου κάθε χρόνο. H συχνότητα της νόσου είναι μικρότερη στις υποανάπτυκτες χώρες. Η μεγαλύτερη επίπτωση της νόσου στις βιομηχανικές χώρες έχει αποδοθεί στην τυπική δυτική διαβίωση που χαρακτηρίζεται από καθιστική ζωή και διατροφή πτωχή σε φυτικές ίνες και πλούσια σε λίπος. Σήμερα οι αιμορροΐδες αποτελούν μία από τις πιο κοινές αιτίες εμφάνισης αίματος στα κόπρανα.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες είναι αγγειακές μάζες που αποτελούνται από συνδετικό ιστό, λείες μυϊκές ίνες και αρτηριοφλεβώδεις επικοινωνίες ανάμεσα στην άνω αιμορροΐδική αρτηρία και τις αιμορροΐδικές φλέβες.

Οι εξωτερικές αιμορροΐδες προέρχονται από τις κάτω αιμορροΐδικές φλέβες και καλύπτονται από το πλακώδες επιθήλιο του πρωκτικού καναλιού και της περιπρωκτικής περιοχής. Οι φυσιολογικές αιμορροΐδες συντελούν στην δημιουργία φυσιολογικών πρωκτικών πιέσεων.

Παράγοντες όπως η δυσκοιλιότητα, η καθιστική ζωή, η κύηση, η πτωχή σε φυτικές ίνες διατροφή αυξάνουν την φλεβική πίεση, προκαλώντας παθολογική διάταση και συμφόρηση των αιμορροΐδων. Το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση αίματος στα κόπρανα και η σταδιακή διόγκωση και πρόπτωση των αιμορροΐδων.

Αρχικά, οι εσωτερικές αιμορροΐδες, εντοπίζονται στο πρωκτικό κανάλι και δεν είναι ορατές από τον εξωτερικό παρατηρητή (στάδιο 1). Με το χρόνο, μπορεί να διογκωθούν σταδιακά οπότε εμφανίζεται ορατή πρόπτωση αιμορροΐδων κατά την αφόδευση, φαινόμενο που υποχωρεί αυτόματα (στάδιο 2). Με την πάροδο του χρόνου, οι εμφανιζόμενες αιμορροΐδες χρειάζονται επαναφορά με το χέρι μετά την εντερική κένωση (στάδιο 3) ή μπορεί να παραμείνουν χρονίως σε μη αναστρέψιμη πρόπτωση. Οι χρονίως προσπίπτουσες αιμορροΐδες, μπορεί να προκαλέσουν επίμονο αίσθημα πληρότητας και βλεννώδες έκκριμα που λερώνει τα εσώρουχα και προκαλεί ερεθισμούς.

Πόνος, δεν εμφανίζεται πάντα και συνήθως είναι αμβλύς. Ένα έντονο άλγος υποδηλώνει συνήθως θρόμβωση ή ραγάδα. Η θρόμβωση των αιμορροΐδων, είναι μια οξεία κατάσταση. Ο επίμονος βήχας, η άρση βάρους, ή τάση κατά την αφόδευση, ενδέχεται να προκαλέσουν οξεία θρόμβωση αιμορροΐδων.

Τι πρέπει να ξέρετε επιπρόσθετα εσείς, που πάσχετε από αιμορροϊδοπάθεια

1. Η επαρκής λήψη νερού και η δίαιτα που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες μειώνουν την διάταση των αιμορροΐδων.

2. Διατηρείτε φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος ΒΜΙ. Η παχυσαρκία συνδέεται με επιδείνωση του προβλήματος.

3. Υιοθετείστε πρόγραμμα καθημερινής βάδισης με σωστά αθλητικά υποδήματα.

4. Εφαρμόζετε καθημερινά πλύσεις της πρωκτικής και περιπρωκτικής περιοχής με χλιαρό νερό.

5. Κάθε επεισόδιο αίματος στα κόπρανα δεν προέρχεται απαραίτητα από τις αιμορροΐδες σας. Ορισμένες περιπτώσεις αιμορραγίας χρειάζονται διερεύνηση προς αποκλεισμό επιπρόσθετης οργανικής νόσου (π.χ. διαταραχών πήξης, καρκίνου εντέρου).

6. Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.

Η ιατρός ειδική παθολόγος Αναστασία Μοσχοβάκη (anastasiamoschovaki1.blogspot.com & Κανάλι στο Youtube) έχει εργαστεί επί χρόνια σε νοσοκομεία και είναι επιστημονική σύμβουλος σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικούς σταθμούς. Έχει καταχωρηθεί στην διεθνή εγκυκλοπαίδεια WHO IS WHO.

http://www.siatsoucyprus.com/

Κριθαράκι» στο μάτι: αίτια και αντιμετώπιση

Το κριθαράκι είναι μια οξεία λοίμωξη των εκκριτικών αδένων των βλεφάρων (σμηγματορροϊκοί αδένες), η οποία προκαλείται όταν το έλαιο που παράγεται από τον αδένα και χρησιμεύει στην προστασία του ματιού δεν βρίσκει διέξοδο (φραγμένος αδένας) και συσσωρεύεται σχηματίζοντας ένα εξόγκωμα (χαλάζιο), το οποίο μπορεί να είναι κόκκινο, επώδυνο και οζώδες.

Συχνά, τα βακτήρια μπορεί να μολύνουν τον φραγμένο αδένα, προκαλώντας αυξημένη φλεγμονή, πόνο και ερυθρότητα του οφθαλμού, και ακόμη και ερυθρότητα στην περιοχή γύρω από το βλέφαρο και το μάγουλο.

Το εξόγκωμα αυτό μπορεί να είναι προς τα έξω ή προς τα μέσα και συχνά έχει ένα υπόλευκο ή κιτρινωπό χρώμα, σαν ένα μεγάλο σπυράκι. Συνήθως το εξόγκωμα αυτό εμφανίζεται σε ένα μόνο σημείο του ενός βλεφάρου, αλλά έχουν υπάρξει περιπτώσεις που εμφανίστηκαν περισσότερα “κριθαράκια” και στα δύο βλέφαρα κάποιου ατόμου ταυτόχρονα.

Το εξόγκωμα αυτό απομακρύνεται, μόλις ανοίξει και πάλι ο φραγμένος αδένας, ενώ η λοίμωξη φεύγει όταν αποστραγγιστεί το υγρό από το εκείνο το σημείο.

Αίτια

Το κριθαράκι στο μάτι προκαλείται από τους φραγμένους αδένες έκκρισης ελαίου στο βλέφαρο. Πολύ συχνά, αυτό οφείλεται σε μόλυνση με το βακτήριο του σταφυλόκοκκου. Η σμηγματόρροια (υπερβολική έκκριση λιπαρής ουσίας από τους αδένες) μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης της λοίμωξης. Ορισμένοι παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στην απόφραξη των αδένων είναι:

-Ακατάλληλη ή ελλιπής αφαίρεση του μακιγιάζ των ματιών

-Χρήση καλλυντικών που είναι μολυσμένα ή έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης τους

-Κακή περιποίηση/καθαρισμός των βλεφάρων

-Φλεγμονώδεις ασθένειες του βλεφάρου, όπως βλεφαρίτιδα και ροδόχρους ακμή

-Αυξημένο στρες

-Ορμονικές αλλαγές

Τρόποι αντιμετώπισης στο σπίτι

Στις περισσότερες περιπτώσεις ένα “κριθαράκι” θα υποχωρήσει από μόνο του μέσα σε πέντε έως επτά ημέρες. Εσείς, ωστόσο, μπορείτε να κάνετε τα ακόλουθα:

-Εφαρμόστε ζεστές κομπρέσες τέσσερις έως έξι φορές την ημέρα για περίπου 15 λεπτά κάθε φορά για να βοηθήσετε την αποστράγγιση.

-Τρίψτε απαλά το βλέφαρο με νερό βρύσης ή με ένα ήπιο, μη-ερεθιστικό σαπούνι ή σαμπουάν (όπως τα σαμπουάν για μωρά). Αυτό μπορεί επίσης να βοηθήσει με την αποστράγγιση.

-ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην πιέζετε και μην τρυπήσετε το “κριθαράκι”. Αν το κάνετε διατρέχετε κίνδυνο για μια πιο σοβαρή λοίμωξη.

-Σταματήστε να χρησιμοποιείτε μακιγιάζ ματιών για όσο έχετε το κριθαράκι, καθώς και λοσιόν και κρέμες ματιών.

-Διακόψτε τη χρήση φακών επαφής για όσο έχετε το κριθαράκι, διότι μπορεί να σας προκαλέσει μόλυνση και να εξαπλωθεί στον κερατοειδή σας.

Πώς να καταπολεμήσετε τη φλεγμονή και το αυτοάνοσο νόσημά σας σε 30 μέρες

Άρθρο της δρος KellyAnn Petrucci, διατροφολόγου και φυσικοπαθητικού ιατρού

Ονομάζω τον εαυτό μου «γιατρό της τελευταίας ευκαιρίας» αφού πολλοί από τους ασθενείς μου είναι σχεδόν απελπισμένοι όταν έρχονται στο γραφείο μου. Η Merris, η οποία περιέγραψε τον εαυτό της ως φυλακισμένη μέσα στο ίδιο της το σπίτι, ήταν ένας από αυτούς.

Η Merris έπασχε απο κοιλιοκάκη, ένα αυτοάνοσο νόσημα που επηρεάζει το έντερο. Όταν οι άνθρωποι με κοιλιοκάκη καταναλώσουν οποιοδήποτε τρόφιμο που περιέχει γλουτένη, το ανοσοποιητικό τους σύστημα επιτίθεται στις εντερικές λάχνες. Το αποτέλεσμα είναι διάρροια, δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος, ναυτία και απόλυτη κατάπτωση.

Η συνήθης θεραπεία για την ασθένεια αυτή είναι η αυστηρή αποφυγή της γλουτένης. Η Merris το είχε εφαρμόσει για ενάμιση χρόνο, αλλά δεν είχε αποτέλεσμα. Ο γιατρός της υποψιάστηκε ότι έπασχε από επίμονη κοιλιοκάκη – μια σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα κατάσταση στην οποία οι ασθενείς υποβάλλονται σε θεραπεία με ισχυρά ανοσοκατασταλτικά στεροειδή και άλλα επικίνδυνα φάρμακα.

Η Merris ήθελε μια καλύτερη λύση. Όταν λοιπόν με είδε μια μέρα στην τηλεόραση να μιλώ για τη θεραπεία της φλεγμονής μέσω της διατροφής, αποφάσισε να με επισκεφτεί.

Αφού ακολούθησε τη μέθοδό μου μόνο για 4 μέρες, η σοβαρή της διάρροια σταμάτησε εντελώς. Μέσα σε 1 μήνα, ο πόνος και οι κράμπες της εξαφανίστηκαν. Δεν χρειαζόταν πια κανένα φάρμακο εκτός από αυτά για τον θυρεοειδή της. Από εκεί που δεν μπορούσε να κοιμηθεί για περισσότερο από 1 ή 2 ώρες, κατάφερε να κοιμάται ήσυχη όλη τη νύχτα.

Στα 66 της χρόνια η Merris δηλώνει ότι αισθάνεται σαν έφηβη. Και είναι πράγματι υγιέστατη.

Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα στην περίπτωση της Merris; Ότι όταν πρόκειται για κάποιο αυτοάνοσο νόσημα, οι λάθος τροφές μπορούν να σας βλάψουν ή ακόμα και να είναι θανατηφόρες, ενώ οι σωστές τροφές μπορούν να σας θεραπεύσουν. Πριν αναφερθώ σε αυτά τα τρόφιμα, ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στον ορισμό των αυτοάνοσων διαταραχών.

Τι είναι η αυτοανοσία;

Οι αυτοάνοσες διαταραχές προκύπτουν όταν το ανοσοποιητικό σύστημα εντοπίζει λανθασμένα ορισμένους ιστούς στο σώμα ως εισβολείς και όχι ως δικούς του. Όταν συμβαίνει αυτό, το ανοσοποιητικό σύστημα απελευθερώνει χημικές ουσίες που προκαλούν σωρεία καταστροφικών φλεγμονών.

Υπάρχουν περισσότεροι από 80 τύποι αυτοάνοσων νοσημάτων οι οποίοι δημιουργούν προβλήματα με διαφορετικούς τρόπους. Στη σκλήρυνση κατά πλάκας, για παράδειγμα, δέχεται επίθεση το κεντρικό νευρικό σύστημα. Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα οι αρθρώσεις. Στη νόσο του Κρον και στην κοιλιοκάκη το πρόβλημα υπάρχει στο γαστρεντερικό σύστημα.

Οι αυτοάνοσες διαταραχές συνήθως παρουσιάζονται σε οικογένειες κι έχουν την τάση να επηρεάζουν τις γυναίκες συχνότερα από τους άντρες. Μερικές φορές, τα συμπτώματα του αυτοάνοσου νοσήματος είναι ήπια. Ωστόσο, πολλές φορές όπως στην περίπτωση της Merris είναι εξοντωτικά ή ακόμα και δυνητικά θανατηφόρα.

Δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε τα αυτοάνοσα νοσήματα. Ωστόσο, μπορούμε να τα διατηρήσουμε σε ύφεση. Σε αυτό το σημείο σημαντικό ρόλο παίζει η διατροφή.

Η θεραπευτική δύναμη των τροφών

Οι συμβατικοί γιατροί έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα τρόφιμα παίζουν ρόλο σε ορισμένες αυτοάνοσες διαταραχές. Για παράδειγμα, κατανοούν τις καταστροφικές επιπτώσεις της γλουτένης στην κοιλιοκάκη. Υπάρχει όμως κάτι που λίγοι από αυτούς γνωρίζουν: η διατροφή παίζει μεγάλο ρόλο στην επιδείνωση ή τη θεραπεία σχεδόν κάθε αυτοάνοσου νοσήματος.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή όταν τρώτε προφλεγμονώδεις τροφές (για παράδειγμα ζάχαρη και αλεύρι) θα επιδεινώσετε τη φλεγμονή, το κύριο χαρακτηριστικό όλων των αυτοάνοσων διαταραχών. Τα ανθυγιεινά τρόφιμα μπορεί επίσης να επιδεινώσουν την εντερική διαπερατότητα (σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου), να διαταράξουν την ισορροπία των ορμονών σας και να σας οδηγήσουν σε σοβαρές διατροφικές ελλείψεις – κι όλα αυτά μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα ενός αυτοάνοσου νοσήματος.

Αντιθέτως, με την κατανάλωση θεραπευτικών τροφών μπορείτε να μειώσετε τη φλεγμονή, να εξισορροπήσετε τις ορμόνες σας, να ενισχύσετε την υγεία της εντερικής χλωρίδας που βοηθά στην επούλωση του διαρρέοντος έντερου και να διορθώσετε τις σοβαρές διατροφικές ελλείψεις. Όταν συμβεί αυτό, συνήθως το αυτοάνοσο νόσημα οδηγείται σε ύφεση.

Έτσι, η δική μου μέθοδος δεν ξεκινά με επικίνδυνα χάπια ή ενέσεις. Αντιθέτως, αρχίζει από το ντουλάπι του ασθενούς.

Μέθοδος θεραπείας αυτοάνοσου νοσήματος: Στάδιο 1

Η μέθοδος που συστήνω σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα ξεκινά με την επαναφορά των 30 ημερών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ζητώ από αυτούς να ακολουθήσουν μια δίαιτα αφαιρώντας εντελώς τα παρακάτω τρόφιμα:

Δημητριακά
Γαλακτοκομικά
Φασόλια και όσπρια
Πατάτες
Καλαμπόκι
Ρύζι
Σόγια
Μαγιά
Επεξεργασμένα σπορέλαια
Σάκχαρα και τεχνητές γλυκαντικές ουσίες
Πρόσθετα και χρωστικές ουσίες τροφίμων
Αλκοόλ

Αντί γι’ αυτά, τους ζητώ να καταναλώνουν αντιφλεγμονώδη τρόφιμα, όπως:

Φρέσκα φρούτα και λαχανικά
Κρέας και πουλερικά από ζώα ελεύθερης βοσκής
Αυγά
Θαλασσινά
Γλυκοπατάτες
Καρύδια
Υγιεινά έλαια όπως ελαιόλαδο, έλαιο αβοκάντο και έλαιο καρύδας

Επίσης, τους συστήνω να τρώνε ξινολάχανο και κιμτσί καθώς και προβιοτικά για τη βελτίωση της χλωρίδας του εντέρου τους. Η καθημερινή κατανάλωση ζωμού από κόκαλα επιβάλλεται, διότι διαθέτει κολλαγόνο, ζελατίνη και άλλα θρεπτικά συστατικά.

Επιπλέον, επειδή πολλοί άνθρωποι με αυτοάνοσα νοσήματα έχουν διατροφική ανεπάρκεια, τους συνταγογραφώ ένα καλό βασικό συμπλήρωμα διατροφής. Τους συμβουλεύω να λαμβάνουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, σελήνιο και ψευδάργυρο, τα οποία καταπραΰνουν τη φλεγμονή. Τέλος, τους συμβουλεύω να χρησιμοποιούν στη μαγειρική τους αντιφλεγμονώδη βότανα και μπαχαρικά, όπως δεντρολίβανο και κουρκουμίνη.

Αυτό τη μέθοδο ακολούθησε η Merris για να θέσει τα συμπτώματά της υπό έλεγχο. Είναι ένα βασικό, αυστηρό πρόγραμμα Παλαιολιθικής Δίαιτας. Συχνά, είναι αρκετό. Μερικές φορές όμως δεν αρκεί.

Μέθοδος θεραπείας αυτοάνοσου νοσήματος: Στάδιο 2

Αν οι ασθενείς συνεχίσουν να έχουν συμπτώματα μετά από την επαναφορά των 30 ημερών, τότε ξέρω ότι πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα. Γι’ αυτό και τους ζητώ να αφαιρέσουν διάφορα τρόφιμα και ομάδες τροφίμων που θεωρούνται υγιεινές για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα σε ορισμένα άτομα με αυτοάνοσες διαταραχές. Τα κυριότερα τρόφιμα είναι τα παρακάτω:

Τα φρούτα και τα λαχανικά της οικογένειας των σολανιδών, δηλαδή οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες, οι αγκινάρες, τα βατόμουρα, τα μούρα γκότζι και οι μπάμιες, καθώς και το πιπέρι καγιέν και η πάπρικα (το μαύρο πιπέρι επιτρέπεται). Ακολουθεί μια ενδιαφέρουσα θέση σχετικά με τον λόγο που τα τρόφιμα αυτά μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα καθώς και η πλήρης λίστα.

• Αυγά. Παρ’ όλο που τα αυγά αποτελούν μια υπερτροφή, ο οργανισμός ενός αρκετά μεγάλου αριθμού ανθρώπων αντιδρά άσχημα σε αυτά – κυρίως στο ασπράδι τους.

• Ξηροί καρποί και σπόροι. Πολλοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί στους ξηρούς καρπούς. Επιπλέον, είναι δύσκολο για μερικούς ανθρώπους να τους αφομοιώσουν και αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα για όσους έχουν κατεστραμμένο έντερο εξαιτίας αυτοάνοσων νοσημάτων. Καλό θα ήταν λοιπόν να μάθετε αν αυτά τα τρόφιμα σας προκαλούν κάποια συμπτώματα.

• Μη απορροφήσιμοι ζυμώσιμοι υδατάνθρακες (FODMAPS). Πρόκειται για ζυμώσιμους ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες, μονοσακχαρίτες και πολυόλες. Πιο απλά, είναι μόρια που μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να απορροφήσουν. Όταν δεν χωνεύονται και δεν απορροφώνται πλήρως, ζυμώνονται στο έντερο προκαλώντας συμπτώματα όπως κοιλιακό πόνο, αέρια, διάρροια και δυσκοιλιότητα. Αυτή είναι η λίστα των FODMAPS.

Όλα αυτά ίσως σας φαίνονται πάρα πολλά, αλλά θα πρέπει να τα διακόψετε μόνο προσωρινά. Μετά από μερικές εβδομάδες, θα αρχίσετε σιγά σιγά να εισάγετε ξανά στη διατροφή σας όλες τις απαγορευμένες τροφές. Αν ένα τρόφιμο σας προκαλεί προβλήματα, θα το αφαιρείτε. Αν όχι, τότε θα το διατηρείτε στη διατροφή σας.

Με την ευκαιρία, ζητώ επίσης από τους ασθενείς μου να σταματήσουν όλες τις «προαιρετικές» φαρμακευτικές αγωγές. Πολλά φάρμακα – για παράδειγμα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα – επιδεινώνουν τα προβλήματα του εντέρου.

Συμπέρασμα: η μέθοδος είναι εύκολη, ασφαλής και αποτελεσματική

Η μέθοδός μου είναι απλή, σαφής και εύκολη να την ακολουθήσει κανείς. Ορισμένοι ασθενείς αρχικά δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν τα δημητριακά, τη ζάχαρη ή τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά γρήγορα αποφασίζουν ότι είναι μια πολύ μικρή θυσία όταν τα συμπτώματα που κυμαίνονται από πόνους στις αρθρώσεις μέχρι δερματολογικά εξανθήματα και διάρροια γρήγορα μειώνονται ή ακόμα και εξαφανίζονται.

Ακόμα περισσότερο, οι ασθενείς απολαμβάνουν τα οφέλη που δεν είναι μόνο ο έλεγχος των αυτοάνοσων προβλημάτων τους. Χάνουν βάρος, συχνά αναστρέφουν το μεταβολικό σύνδρομο, αισθάνονται πιο νέοι και πιο ευτυχισμένοι. Λάμπουν κυριολεκτικά.

Και κάτι άλλο σημαντικό: αυτή η μέθοδος είναι ασφαλής. Συγκρίνετέ τη με τα στεροειδή και άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που αποτελούν την παραδοσιακή θεραπεία για τα αυτοάνοσα νοσήματα. Καταλαβαίνω ότι μερικές φορές αυτά τα φάρμακα είναι απαραίτητα. Αλλά πολλοί από τους ασθενείς μου δεν τα χρειάζονται καθόλου ενώ πολλοί άλλοι καταφέρνουν να μειώσουν σημαντικά τη δοσολογία τους.

Έτσι, αν έχετε κάποιο αυτοάνοσο νόσημα και οι γιατροί σας λένε ότι η μόνη θεραπεία είναι η φαρμακευτική αγωγή, μην τους πιστέψετε. Δοκιμάστε να θεραπεύσετε το σώμα σας με φυσικό τρόπο μέσω της διατροφής. Δεν υπάρχει κανένα μειονέκτημα ενώ ταυτόχρονα θα σας δοθεί η ευκαιρία να διεκδικήσετε την παλιά σας ζωή, όπως η Merris.

http://www.siatsoucyprus.com/

Η έλλειψη έκθεσης στον ήλιο είναι πιθανή αιτία για την παγκόσμια επιδημία μυωπίας

Φταίνε άραγε τα γονίδια; Ίσως το πολύ διάβασμα; Ή μήπως η συνεχής παραμονή σε εσωτερικούς χώρους; Έπειτα από δεκαετίες αναζήτησης, οι οφθαλμίατροι δείχνουν να έχουν πλησιάσει την απάντηση για την επιδημία μυωπίας που πλήττει τους νέους σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Το πρόβλημα

Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αναφέρει ο δικτυακός τόπος της επιθεώρησης «Nature», το ποσοστό των νέων ενηλίκων που πάσχουν από μυωπία διπλασιάστηκε σε 50 χρόνια και φτάνει πλέον το 50%. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο δραματική στην Ανατολική Ασία: πριν από 60 χρόνια, μόλις το 10-20% του πληθυσμού της Κίνας είχε μυωπία· σήμερα, το 90% των εφήβων και των νέων ενηλίκων χρειάζονται γυαλιά για να βλέπουν μακριά. Και στην πόλη της Σεούλ, το ποσοστό των 19χρονων ανδρών που παρουσιάζουν μυωπία φτάνει το εντυπωσιακό 96,5%.

Η εκρηκτική αύξηση των ποσοστών από γενιά σε γενιά έχει πλέον καταστήσει σαφές ότι η κληρονομικότητα δεν είναι ο μόνος παράγοντας στην εμφάνιση αυτής της διαθλαστικής ανωμαλίας -η θεωρία ότι η μυωπία προκαλείται από συγκεκριμένα γονίδια είχε προκύψει από μελέτες σε ζευγάρια διδύμων τη δεκαετία του 1960 και για πολλά χρόνια παρέμενε η κρατούσα άποψη.

Οι παράγοντες

Η κληρονομικότητα πιθανότατα παίζει κάποιο ρόλο, σίγουρα όμως υπάρχουν και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως ενδεχομένως το διάβασμα από μικρή απόσταση. Η ιδέα πρωτοδιατυπώθηκε πριν από τέσσερις και πλέον αιώνες, όταν ο γερμανός αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ απέδωσε στην πολλή μελέτη την αδύναμη μακρινή του όραση. Και η άποψη αυτή παραμένει διαδεδομένη μέχρι σήμερα.

Ωστόσο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη δεκαετία έδειξαν ότι το διάβασμα από μικρή απόσταση δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην μυωπία, αφού ο κίνδυνος εμφάνισης της πάθησης δεν βρέθηκε να σχετίζεται με τον αριθμό των βιβλίων που διαβάζει κανείς την εβδομάδα ή τον αριθμό των ωρών που περνούν οι μαθητές διαβάζοντας ή κοιτάζοντας την οθόνη.

Οι μελέτες

Αυτό που βρέθηκε να παίζει σημαντικό ρόλο είναι η παραμονή σε εξωτερικούς χώρους. Αμερικανική μελέτη του 2007, όπως και μια αυστραλιανή έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2008, αναγνώριζαν ως μόνο περιβαλλοντικό παράγοντα στη μυωπία τον αριθμό των ωρών που περνά κανείς σε ανοιχτούς χώρους.

«Θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα ότι τα παιδιά πρέπει να περνούν περισσότερο χρόνο έξω» λέει η Κάθλιν Ρόουζ, επικεφαλής της αυστραλιανής μελέτης στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ. Η θεωρία ότι η μυωπία σχετίζεται με την πολύωρη παραμονή σε εσωτερικούς χώρους είναι πλέον γενικά αποδεκτή, ωστόσο ο μηχανισμός του φαινομένου είναι λιγότερο σαφής.

Μια υπόθεση που εξετάστηκε είναι ότι αυτό που παίζει ρόλο δεν είναι η ίδια η παραμονή σε εξωτερικούς χώρους αλλά η ενασχόληση με σπορ που γίνονται σε εξωτερικούς χώρους. Αυτό, όμως, διαψεύστηκε από τις έρευνες της δρος Ρόουζ στην Αυστραλία.

Μια δεύτερη υπόθεση, για την οποία υπάρχουν ισχυρότερες ενδείξεις, είναι ότι η μυωπία προκαλείται από την έλλειψη ηλιακής ακτινοβολίας. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Τύμπιγκεν στη Γερμανία, η οποία πραγματοποιήθηκε σε κοτόπουλα το 2009, έδειχνε ότι το φως υψηλή έντασης μειώνει δραστικά τον κίνδυνο. Το ίδιο βρέθηκε αργότερα να ισχύει στους πιθήκους ρέζους.

Έντονο φως και παραγωγή ντοπαμίνης

Η πιθανότερη μέχρι στιγμής εξήγηση είναι ότι το έντονο φως προκαλεί την παραγωγή ντοπαμίνης στον αμφιβληστροειδή. Η ντοπαμίνη, η οποία παράγεται στον αμφιβληστροειδή στη διάρκεια της ημέρας για να βοηθά το μάτι να προσαρμοστεί στο ηλιακό φως, ίσως εμποδίζει την επιμήκυνση του οφθαλμικού βολβού που παρατηρείται στους μύωπες. Το 2010, η ίδια ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν έδειξε ότι η χορήγηση μιας ουσίας που μπλοκάρει τη ντοπαμίνη ακυρώνει την προστατευτική δράση του έντονου φωτός.

Βασιζόμενος σε επιδημιολογικές μελέτες, ο Ίαν Μόργκαν του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου στην Καμπέρα εκτιμά τώρα ότι τα παιδιά χρειάζονται να περνούν περίπου τρεις ώρες την ημέρα κάτω από επίπεδα φωτισμού τουλάχιστον 10.000 lux. Αυτό είναι περίπου το φως που δέχεται κανείς καθισμένος στη σκιά ενός δέντρου, φορώντας γυαλιά ηλίου, στη διάρκεια μιας ανέφελης μέρας. 

Συγκριτικά, ακόμα και ένα καλοφωτισμένο δωμάτιο δεν προσφέρει πάνω από 500 lux.

Τρεις ή και περισσότερες ώρες παραμονής στο ύπαιθρο είναι ο κανόνας για τα παιδιά της Αυστραλίας, όπου μόνο το 30% των εφήβων 17 ετών χρειάζεται γυαλιά για μακριά. Σε άλλες περιοχές, όπως η 

Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η ανατολική Ασία, τα παιδιά συχνά βγαίνουν έξω μόνο για μία ή δύο ώρες την ημέρα. Όπως όλα δείχνουν, η λιακάδα μπορεί να προλαμβάνει την εκδήλωση μυωπίας. Δεδομένου όμως ότι οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν χρόνο για να βγάζουν τα παιδιά τους στο ύπαιθρο, η προφύλαξη από τις επιπτώσεις του συνεχούς ημίφωτου είναι πιθανότατα ευθύνη του σχολείου.

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη

Γράφει η Τζοάνα Έβανς

Μια συναρπαστική νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η βιταμίνη D μπορεί να προστατεύει από το διαβήτη, που πλήττει σήμερα περισσότερα από 220 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής την Δρ Κλόντια Γκάνον, συνάδελφο στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, παρακολούθησαν πάνω από 5000 άτομα για πέντε χρόνια για να ανακαλύψουν εάν τα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα είχαν καμία σχέση με τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2, την πιο κοινή μορφή της νόσου.

Όλοι οι 5.200 συμμετέχοντες δεν έπασχαν από διαβήτη κατά την έναρξη της μελέτης, κατά τον οποίο χρόνο μετρήθηκαν τα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα τους. Ωστόσο, πέντε χρόνια αργότερα, περίπου 200 άνθρωποι είχαν αναπτύξει την πάθηση. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι διπλάσιοι άνθρωποι (έξι στους 100) με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα ανέπτυξαν διαβήτη σε σύγκριση με εκείνους των οποίων τα επίπεδα του αίματος ήταν εντός των φυσιολογικών ορίων (τρεις στους 100 άτομα).

Όταν η ομάδα έλαβε υπόψη τους συνήθεις παράγοντες κινδύνου για τον διαβήτη, όπως η ηλικία, η περίμετρος της μέσης και το οικογενειακό ιστορικό της νόσου, ο αυξημένος κίνδυνος λόγω των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D μεταφράστηκε σε 57 τοις εκατό σε σύγκριση με τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα ανάπτυξης βιταμίνης D. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι “Ψηλότερα επίπεδα στον ορό του κύριου μεταβολίτη της D, του 25(OH)D (βιταμίνη D στο αίμα)… συσχετίστηκαν με σημαντικά μειωμένο κίνδυνο διαβήτη σε Αυστραλούς ενήλικες άνδρες και γυναίκες”. “Κάθε 25nmol/L [νανομόρια ανά λίτρο] σε αύξηση του ορού 25(OH)D σχετίστηκε με 24 τοις εκατό-μειωμένο κίνδυνο διαβήτη» (Diabetes Care, 2011; 34: 1133-8).

Αυτή η ενδιαφέρουσα μελέτη είναι απλώς η τελευταία σε μια σειρά από μελέτες που υποδεικνύουν ένα ρόλο για τη βιταμίνη D στο διαβήτη. Πιο γνωστή για το ρόλο της στην οικοδόμηση και τη διατήρηση υγιών οστών, η βιταμίνη D είναι τώρα υπό διερεύνηση για έναν πλούτο πρόσθετων παροχών στον οργανισμό, από την πρόληψη του καρκίνου μέχρι την καταπολέμηση των καρδιακών παθήσεων. Ο διαβήτης, φαίνεται να είναι μία ακόμη χρόνια πάθηση που επηρεάζεται από τη βιταμίνη D.

Όπως και με την αυστραλιανή μελέτη, μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Φινλανδία βρήκε επίσης μια σύνδεση μεταξύ υψηλότερων επιπέδων της βιταμίνης D και μειωμένου κίνδυνου διαβήτη τύπου 2. 

Η μακροχρόνια μελέτη 17 ετών συμπεριλάμβανε πάνω από 4000 άνδρες και γυναίκες, και ανέφερε ότι τα άτομα με τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα είχαν τις λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη, και το αντίστροφο.

Μετά από προσαρμογή για την ηλικία και το φύλο, και υπολογίζοντας την εποχή κατά την οποία συντάχθηκε το αίμα του κάθε εθελοντή (απαραίτητη διότι ο οργανισμός δημιουργεί βιταμίνη D όταν εκτίθεται στον ήλιο), οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος μεταξύ αυτών με τα υψηλότερα επίπεδα D ήταν 40 τοις εκατό χαμηλότερος σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα (DiabetesCare, 2007; 30: 2569–70).

Επίσης, μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι τα συμπληρώματα με βιταμίνη D μπορούν να αποτρέψουν το διαβήτη τύπου 2. Στη αμερικανική μελέτη NursesHealthStudy, η οποία περιελάμβανε σχεδόν 84.000 γυναίκες χωρίς ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη κατά την έναρξη, εκείνες που κατανάλωναν τουλάχιστον 400IU/ημέρα βιταμίνης D από συμπληρώματα είχαν 13 τοις εκατό χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με γυναίκες που κατανάλωναν λιγότερο από 100IU/ημέρα. Επιπλέον, μία συνδυασμένη ημερήσια πρόσληψη πάνω από 1200mg ασβεστίου και 800IU βιταμίνης D – είτε μέσα από τη διατροφή ή με συμπληρώματα – συνδέθηκε με 33 τοις εκατό χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με τις γυναίκες των οποίων η πρόσληψη ήταν η μισή ή λιγότερο (DiabetesCare, 2006; 29: 650–6).

Ωστόσο, μια άλλη μεγάλης κλίμακας αμερικανική μελέτη σε γυναίκες δε βρήκε καμία ελάττωση του κίνδυνου διαβήτη με τα συμπληρώματα βιταμίνης D (Diabetes Care, 2008; 31: 701-7). Όμως, άλλες έρευνες δείχνουν ότι η βιταμίνη D μπορεί να είναι χρήσιμη για όσους έχουν ήδη την ασθένεια. Ερευνητές από το Εθνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Διατροφής και Τροφίμων στην Τεχεράνη, στο Ιράν, πρόσφατα ανακάλυψαν ότι, όταν σε πάσχοντες από διαβήτη τύπου 2 δόθηκε επιπλέον βιταμίνη D ως μέρος της καθημερινής τους διατροφής για αρκετούς μήνες, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους άρχισαν να μειώνονται.

Σε αυτή τη μελέτη, συνολικά 90 διαβητικοί χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: η πρώτη λάμβανε απλό γιαούρτι χωρίς προσθήκη βιταμίνης D, η δεύτερη λάμβανε γιαούρτι εμπλουτισμένο με βιταμίνη D (που περιείχε 500IU βιταμίνης) και η τρίτη λάμβανε γιαούρτι με βιταμίνη Dμε προσθήκη ασβεστίου. Μετά από τρεις μήνες, τα άτομα της ομάδας που κατανάλωναν απλό γιαούρτι είχαν μια μέση αύξηση της τάξης του 9 τοις εκατό στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενώ οι δύο ομάδες που λάμβαναν γιαούρτι εμπλουτισμένο με βιταμίνη D παρουσίασαν μείωση της τάξης του 7 τοις εκατό. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «η ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης D με ή χωρίς προσθήκη ασβεστίου, βελτίωσε τη γλυκαιμική κατάσταση σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2», (Am J Clin Nutr, 2011; 93: 764-71).

Τι γίνεται με το διαβήτη τύπου 1;

Οι μελέτες δείχνουν ότι η βιταμίνη D έχει επίσης να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 την πιο σοβαρή μορφή που προσβάλλει συνήθως παιδιά ή νεαρούς ενήλικες. Υπερβολικά χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, καθώς και μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε άτομα που έχουν ήδη την ασθένεια (CurrDiabRep, 2008; 8: 393–8; DiabetesCare, 2011; 34: 1081–5). Επίσης, η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι πιο συχνή στους διαβητικούς τύπου 1 σε σύγκριση με τους μη διαβητικούς (Acta Diabetol, 2009; 46: 183-9).

Αρκετές μελέτες έχουν διερευνήσει την επίδραση των συμπληρωμάτων βιταμίνης D στον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 1. Σε μια φινλανδική μελέτη σε περισσότερα από 12.000 βρέφη που διεξήχθη για πάνω από 30 χρόνια, τα παιδιά που λάμβαναν τακτικά συμπληρώματα βιταμίνης D είχαν χαμηλότερο ποσοστό διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με όσα δεν το έκαναν, ενώ όσα ήταν ύποπτοι για ραχίτιδα, μια πάθηση που συνδέεται με ανεπάρκεια βιταμίνης D, παρουσίαζαν τριπλάσιο κίνδυνο να έχουν διαβήτη.

Αυτά τα στοιχεία έδειξαν επίσης ότι τα παιδιά που λάμβαναν τακτικά τη συνιστώμενη δόση της βιταμίνης D (εκείνη την εποχή, ήταν 2000 IU ημερησίως) είχαν 80 ανά εκατό χαμηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με εκείνα που λάμβαναν τακτικά λιγότερο από τη συνιστώμενη ποσότητα (Lancet, 2001; 358: 1500-3).

Πιο πρόσφατα, ερευνητές από το StockportNHSFoundationTrust στο Ηνωμένο Βασίλειο συγκέντρωσαν τα αποτελέσματα πέντε ξεχωριστών μελετών αξιολόγησης των αποτελεσμάτων χορήγησης βιταμίνης D σε βρεφική ηλικία με τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 1. Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που λάμβαναν επιπλέον βιταμίνη D είχαν περίπου 30 τοις εκατό λιγότερες πιθανότητες να πάσχουν από διαβήτη τύπου 1, αργότερα στη ζωή τους σε σύγκριση με εκείνα στα οποία δεν δόθηκε το συμπλήρωμα.

Αν και όλοι οι συγκεντρωτικές μελέτες βασίζονταν στην παρατήρηση και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αποδείξουν μια σχέση αιτίας-αποτελέσματος, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι “η χορήγηση βιταμίνης D στην πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να προσφέρει προστασία ενάντια στην ανάπτυξη διαβήτη τύπου 1”. Ωστόσο, σημείωσαν επίσης ότι απαιτούνται τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με μεγάλες περιόδους επαναληπτικής εξέτασης για να αποδείξουν αιτιότητα και καλύτερη ανάπτυξη, δόση, διάρκεια και περίοδο της λήψης συμπληρώματος (Arch Dis Child, 2008; 93: 512 – 7).

Όπως και με το διαβήτη τύπου 2, υπάρχουν επίσης στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης D μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους που έχουν ήδη διαγνωστεί με διαβήτη τύπου-1 ή τουλάχιστον αυτούς που έχουν επίσης ανεπάρκεια βιταμίνης D. Σε μια μελέτη από μια ομάδα από το στρατιωτικό νοσοκομείο του Βασιλιά Φαχάντ στη Σαουδική Αραβία, 80 διαβητικοί τύπου 1 με ανεπάρκεια βιταμίνης D (επίπεδα D στο αίμα μικρότερα από 50nmol/L), λάμβαναν 4.000IU/ημέρα βιταμίνης για 12 εβδομάδες.

Στο τέλος της μελέτης, υπήρξε “παρατηρήσιμη επίδραση της βιταμίνης D στον γλυκαιμικό έλεγχο.” Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν χαμηλότερα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (που δείχνει τον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου στο αίμα) στις 12 εβδομάδες, όταν είχαν υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D (AnnSaudiMed, 2010; 30: 454–8).

Για το διαβήτη και άλλα

Σαφώς, η βιταμίνη D είναι μια πολλά υποσχόμενη πρόταση για την πρόληψη και τη θεραπεία του διαβήτη τόσο τύπου 1 όσο και τύπου 2. Αν και απαιτείται πολύ περισσότερη έρευνα (η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη), τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν ότι η μη πρόσληψη αρκετής από αυτή τη βασική βιταμίνη μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη αυτής της όλο και περισσότερο κοινής ασθένειας.

Δεδομένου ότι η βιταμίνη D φαίνεται να έχει αντίκτυπο σε πολλές άλλες ασθένειες και διαταραχές, από την οστεοπόρωση και το χρόνιο πόνο μέχρι τον καρκίνο και τις καρδιακές παθήσεις, το γεγονός ότι η έλλειψη βιταμίνης D είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα σε όλο τον κόσμο, δίνει τώρα περισσότερους λόγους από ποτέ για να βεβαιωθείτε ότι παίρνετε την απαιτούμενη ημερήσια ποσότητα καθημερινά.

Η σύνδεση D-διαβήτη

Υπάρχουν διάφοροι πιθανοί μηχανισμοί για τη σχέση μεταξύ της βιταμίνης D και του διαβήτη. Στο διαβήτη τύπου 1, η βιταμίνη D φαίνεται να ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο σε αυτή τη μορφή της νόσου, είναι υπεύθυνο για την καταστροφή των βήτα κυττάρων του παγκρέατος, τα οποία παράγουν ινσουλίνη. Στον διαβήτη τύπου 2, ωστόσο, η βιταμίνη D φαίνεται να δρα απευθείας επί της λειτουργίας των βήτα κυττάρων, επηρεάζοντας έτσι την έκκριση ινσουλίνης και την ευαισθησία. Η βιταμίνη επίσης πιστεύεται ότι έχει επίδραση στη φλεγμονή και στην ορμόνη του παραθυρεοειδή, οι οποίες εμπλέκονται στο διαβήτη τύπου 2.(DiabetesMetabResRev, 2009; 25: 417–9)

Να πάρει αρκετό D

Πολλοί από εμάς, και ιδιαίτερα τα παιδιά και οι έφηβοι, δεν λαμβάνουμε αρκετή από αυτή τη σημαντική βιταμίνη (CMAJ, 2007; 177: 161-6), έτσι πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι δεν έχουμε έλλειψη βιταμίνης D;

Ηλιοφάνεια

Το σώμα παράγει φυσικά βιταμίνη D όταν το δέρμα εκτίθεται στο φως του ήλιου, και μόλις 10-15 λεπτά από τον ήλιο την ημέρα, χωρίς αντηλιακό, θα πρέπει να είναι αρκετά για τους περισσότερους ανθρώπους (BMJ, 2003; 327: 1228). Έκθεση με μέτρο στον ήλιο, σε συνδυασμό με τη λήψη συμπληρωμάτων διατροφής με αντιοξειδωτικά, όπως σελήνιο, λυκοπένιο, β-καροτίνη, και βιταμίνες C και Ε, θα σας επιτρέψει να απολαύσετε τον ήλιο, χωρίς την ανάγκη για δυνητικά επιβλαβή χημικά αντηλιακά.

Συμπληρώματα

Για όσους δεν παίρνουν πολύ ήλιο, συστήνεται η λήψη συμπληρωμάτων με 600-1000IU/ημέρα βιταμίνης D3 (φυσική μορφή). Πράγματι, ακόμη και η τακτική λήψη μέχρι και 10.000 IU/ημέρα δεν ενέχει κανένα κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών σε ενήλικες (Ann Epidemiol, 2009; 19: 441-5). Στα παιδιά, συνιστώνται 800-1000IU/ημέρα για την καταπολέμηση της νόσου.

Αν είστε διαβητικός, τα συμπληρώματα μπορεί να βοηθήσουν αν έχετε ανεπάρκεια βιταμίνης D, γι’ αυτό αξίζει να συμβουλευτείτε έναν ειδικευμένο θεραπευτή, ο οποίος μπορεί να σας συμβουλεύσει σχετικά με την ασφαλή δοσολογία, αν σας ενδιαφέρει η χρήση της βιταμίνης D για τον έλεγχο του διαβήτη.

Διατροφή

Η βιταμίνη D βρίσκεται επίσης σε ορισμένα τρόφιμα, όπως το γάλα, το γιαούρτι, τα αυγά και τα λιπαρά ψάρια. Ωστόσο, προσέξτε για την υψηλή περιεκτικότητα σε υδράργυρο σε ορισμένα ψάρια.

http://www.siatsoucyprus.com/
https://www.youtube.com/channel/UCJG2hfjVzLZeTA9TJsanUDg

ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΣΑΣ

Για πάμε λοιπόν. Ανασφάλειες. Πόσες είναι οι ….ρημάδες, και πώς τις αντιμετωπίζουμε ?

Οι ΜΟΡΦΕΣ τις ανθρώπινες ανασφάλειες είναι οχτώ. Ούτε μία παραπάνω, ούτε μία λιγότερη.

Οχτώ. Επιστημονικός κατοχυρωμένες.

Ανασφάλεια υγείας
Ανασφάλεια εμφάνισης
Ανασφάλεια σωματικής δύναμης
Ανασφάλεια διανοητική
Ανασφάλεια κοινωνική
Ανασφάλεια συναισθηματική
Ανασφάλεια σεξουαλική
Ανασφάλεια ηθική
Ανασφάλεια οικονομική

Οι παραπάνω είναι όπως είπαμε οι Οχτώ ΜΟΡΦΕΣ ανασφάλειες. Αυτές οι οχτώ μορφές, χωρίζονται τώρα σε Οχτώ ΕΙΔΗ ανασφάλειας. Αυτές είναι οι εξής :

1)Ανασφάλεια πεποίθησης = Αυτή εκδηλώνεται με κάτι που πιστεύεις. Δηλαδή μια πεποίθηση που έχεις, όπως ‘’είμαι άσχημη’’, ‘’δεν είμαι έξυπνος’’, ‘’είμαι αντιπαθής’’.

2)Ανασφάλεια συχνά επαναλαμβανόμενου συναισθήματος = η ανασφάλεια εκδηλώνεται με ένα συναίσθημα όπως φόβο η ενοχές.

3)Ανασφάλεια συγκεκριμένου προβλήματος = Η ανασφάλεια προέρχεται από ένα πρόβλημα που έχεις όπως δυσκολίες οργασμού, έλλειψη μόρφωσης η οικονομική στενότητα.

4)Ανασφάλεια γνώσεων = η ανασφάλεια προέρχεται από έλλειψη γνώσεων. Δεν ξέρεις αγγλικά , δεν ξέρεις πώς να κάνεις μια κοινωνική συζήτηση.

5)Ανασφάλεια ικανοτήτων = η ανασφάλεια προέρχεται από την έλλειψη συγκεκριμένων ικανοτήτων, όπως είναι η ταχύτητα η εξυπνάδα, η δύναμη η ακόμα η κοινωνικές ικανότητες. Τις περισσότερες φορές οι ανασφάλειες ικανοτήτων διατυπώνετε με το ΄΄ δεν μπορώ΄΄.

6)Ανασφάλεια αποφυγής = η ανασφάλεια εκδηλώνεται με την αποφυγή ορισμένων ανθρώπων η καταστάσεων. Για παράδειγμα αποφεύγεις τους μορφωμένους ανθρώπους, αποφεύγεις το σεξ, η αποφεύγεις την αντιπαράθεση με τους άλλους.

7)Ανασφάλεια παθητικής ανησυχίας = η ανασφάλεια εκδηλώνεται με μια ανησυχία μήπως και σου συμβεί κάτι, χωρίς εσύ να έχεις ενεργητικό ρόλο, όπως μην πάθεις έμφραγμα, μην τρελαθείς η μήπως δεν έχεις στύση.

8)Ανασφάλεια ενεργητικής ανησυχίας = η ανασφάλεια εκδηλώνεται με την ανησυχία μήπως κάτι που ο ίδιος κάνεις, έχει πάνω σου αρνητικές συνέπειές όπως μην κάνεις κάποιο λάθος στην δουλειά σου και σε απολύσουν η μην πεις η κάνεις κάτι και σε απορρίψουν.

Πάμε τώρα να δούμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να ανατρέψουμε όλες αυτές τις άχρηστες για την ζωή μας ανασφάλειες.

Αντιμετοποιηση ανασφάλειας πεποίθησης = είμαι άσχημη, δεν είμαι έξυπνος, είμαι αντιπαθής και άλλες χαζομάρες.

Συγκεκριμενοποίησε τα κριτήρια ομορφιάς, εξυπνάδας με τα οποία κρίνεις τον εαυτό σου.
διερεύνησε βρε παιδάκι μου από πού, από ποιον και από πότε και πως διαμόρφωσες αυτά τα κριτήρια. Όχι τη συγκεκριμένη πεποίθηση, αλλά τα ΚΡΙΤΗΡΙΑ.
Συζήτησε τα κριτήρια αυτά με ανθρώπους που εκτιμάς, και εμπιστεύεσαι την γνώμη τους .
αναζήτησε αν υπάρχουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια για να κρήνης τον εαυτό σου. Για παράδειγμα αν αμφισβητείς την εξυπνάδα σου κάνε ένα τεστ δείκτη νοημοσύνης.
αναζήτησε τεκμήρια που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τις πεποιθήσεις σου, και κάνε κάτι ώστε να τα αποκτήσεις. Π.χ. Αν αισθάνεσαι αδύναμος, άρχισε να γυμνάζεσαι.

Αντιμετώπιση ανασφάλειας συχνά επαναλαμβανόμενου συναισθήματος.
Ενοχές- φόβος

προσδιόρισε από πότε έχεις αυτό το συναίσθημα τόσο συχνά. Αν το έχεις από παιδί, ήταν τρόπος να σε μανουβράρουν οι μεγάλοι. Αν το απέκτησες σε μεγάλη ηλικία, διερεύνησε την εποχή και τα γεγονότα που τα δημιούργησαν .
το συναίσθημα αυτό σε κάνει ευάλωτο στη συναισθηματική εκμετάλλευση από τους γύρω σου ?
διερεύνησε τα γεγονότα και τις σκέψεις, που κάνεις που πυροδοτούν το συναίσθημα.
διερεύνησε αν το συναίσθημα σου δημιουργείτε ευκολότερα από ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων, όπως το άλλο φύλο, τους μεγαλύτερους κ.λ.π.
αν το συναίσθημα είναι ενοχές, προτείνω να διαβάσεις το βιβλίο ΄΄ ΟΙ ΜΑΝΟΥΒΡΕΣ΄΄ του ψυχολόγου Γιώργου Πιντέρη, ώστε να ξεκαθαρίσεις την έννοια της Ευθύνης.

Αντημετόποιηση ανασφάλειας συκγεκρημένου προβλήματος.
Δυσκολίες οργασμού, έλλειψη μόρφωσης η οικονομική στενότητα.

αποφάσισε να δράσεις πάνω στο πρόβλημα.
ζήτησε βοήθεια ανθρώπων που γνωρίζουν
δες το πρόβλημα σαν ένα πρόβλημα προς λύση και όχι σαν κάτι που σε καθηλώνει.
αν το πρόβλημα πρακτικά δεν λύνετε, εξέτασε την επίδραση που έχει πάνω σου και ζήτα τη βοήθεια ειδικών ώστε η αρνητική επίδραση να ελαχιστοποιηθεί.

Αντηπετόποιση ανασφάλειας γνώσεων
Δεν ξέρεις αγγλικά, δεν ξέρεις πώς να κάνεις μια κοινωνική συζήτηση.

διερεύνησε που και από ποιόν μπορείς να αποκτήσεις γνώσεις.
προγραμμάτισε ένα συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
προσδιόρισε το χρονικό διάστημα στο οποίο περιμένεις να έχεις κάποια αποτελέσματα και ποια θα είναι αυτά τα αποτελέσματα.
συζήτησε με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι τη γνώμη τους κατά πόσο το πρόγραμμα σου είναι ρεαλιστικό.

Αντημετόποιηση ανασφάλειας ικανοτήτων.
Δεν μπορώ…..

θέσε στον εαυτό σου το ερώτημα : θα μπορούσα να το κάνω προκειμένου να σώσω την ζωή μου?
Α) αν απάντησες ναι, τότε είτε έχεις φοβία, είτε δεν έχεις κίνητρα.
Β ) αν απάντησες όχι, η ανασφάλεια είναι αντικειμενική, και οφείλετε είτε σε έλλειψη γνώσεων, είτε σε έλλειψη μέσων.

Αντιμετώπιση ανασφάλειας αποφυγής
Αποφεύγεις τους μορφωμένους ανθρώπους , αποφεύγεις το σεξ η αποφεύγεις την αντιπαράθεση με τους άλλους.

προσδιόρισε τι συγκεκριμένα προβλέπεις ότι θα γινόταν αν δεν απέφευγες
κάνε συκγεκρημένες φαντασιώσεις τρόπων με τους οποίους θα μπορούσες να αντημετοποήσης το αποτέλεσμα.
έχε υπόψη σου πως κάθε φορά που αποφεύγεις , ανακουφίζεσαι από το άγχος, και έτσι επιβραβεύεις την αποφυγή.
οι ανασφάλειες αποφυγής συχνά συμβαδίζουν με κάποια φοβία που θέλει επαγγελματική Αντημετόποιηση.

Αντημετοποιηση ανασφάλειας παθητικής ανησυχίας
Μην πάθεις έμφραγμα, μην τρελαθείς.

υπάρχει ιστορικό που να δικαιολογη τις ανησυχίες σου?
Αν ναι, τότε έχεις ανασφάλεια συγκεκριμένου προβλήματος και ακολούθησε τα ανάλογα βήματα.
Αν όχι, τότε χρειάζεται να διερευνήσεις το συμβολισμό που έχουν οι ανησυχίες σου.

Αντιμετώπιση ανασφάλειας ενεργητικής ανησυχίας.
Μη σε απορρίψουν
Εξέτασε όσο ποιο συγκεκριμένα μπορείς, τη γνώμη που έχεις για τον εαυτό σου. Ενδέχεται να έχεις κάποια ανασφάλεια πεποίθησης.
εξέτασε τις προσδοκίες σου από τον εαυτό σου. Μήπως είναι μη ρεαλιστικές?

George Koyrvas.